Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

Жума куни ғусл қилишнинг фазилатлари жуда кўп ҳадисларда таъкидланган. Ғусл қилаётган вақтда жума куни сабабидан деб, ният қилиш лозим. Ғуслдан сўнг хушбўй атирлари бўлса, уларни суртиб олиш ҳам суннат амалдир. Суннатга эргашиш ниятида унга амал қилишга ҳам савоб берилади.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِى أَبِى حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِى مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهُِيمَ التَّيْمِىُّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِى يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِى أَيُّوبَ الأَنْصَارِىِّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يَقُولُ «مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَمَسَّ مِنْ طِيبٍ - إِنْ كَانَ عِنْدَهُ - وَلَبِسَ مِنْ أَحْسَنِ ثِيَابِهِ ثُمَّ خَرَجَ حَتَّى يَأْتِىَ الْمَسْجِدَ فَيَرْكَعَ إِنْ بَدَا لَهُ وَلَمْ يُؤْذِ أَحَداً ثُمَّ أَنْصَتَ إِذَا خَرَجَ إِمَامُهُ حَتَّى يُصَلِّىَ كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ الأُخْرَى». Абу Айюб ал-Ансорий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким жума куни ғусл қилиб, агар хушбўй нарсаси бўлса, энг яхши кийимларини кийса, сўнгра масжидга келса ва икки ракаат намоз ўқиб, ҳеч кимга азият етказмаса, сўнг намоз ўқиб бўлгунича жим турса, (ушбу) жума билан бошқа жума ўртасидаги нарса (гуноҳи сағира)ларга каффорат бўлади». Имом Аҳмад ривоят қилган. Абу Умома розияллоҳу анҳудан ривояти қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: «Жума кунида қилинган ғусл сочларни тагигача бўлган гуноҳларни ўчириб ташлайди». Табароний ривоят қилган. Жума куни ғусл қилиб, хушбўй нарса суртгандан кейин имкон борича тезроқ масжидга бориш лозим. حَدَّثَنِى يَحْيَى عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَىٍّ مَوْلَى أَبِى بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِى صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ «مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ غُسْلَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ رَاحَ فِى السَّاعَةِ الأُولَى فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً وَمَنْ رَاحَ فِى السَّاعَةِ الثَّانِيَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَقَرَةً وَمَنْ رَاحَ فِى السَّاعَةِ الثَّالِثَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ كَبْشًا أَقْرَنَ وَمَنْ رَاحَ فِى السَّاعَةِ الرَّابِعَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ دَجَاجَةً وَمَنْ رَاحَ فِى السَّاعَةِ الْخَامِسَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَيْضَةً فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ حَضَرَتِ الْمَلاَئِكَةُ يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ». Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким жума куни жунубликнинг ғуслини қилса, сўнгра биринчи соатда борса, худди туяни қурбонлик қилгандек бўлади. Ким иккинчи соатда борса, худди қора молни қурбонлик қилгандек бўлади. Ким учинчи соатда борса, худди шохлик қўчқорни қурбонлик қилгандек бўлади. Ким тўртинчи соатда борса, товуқни садақа қилгандек бўлади. Ким бешинчи соатда борса, тухумни садақа қилгандек бўлади. Имом (хутбага) чиққанда, фаришталар зикр тинглашга ҳозир бўлурлар». Имом Молик ривоят қилган.

Умму Муҳаммад Амин