Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
19
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الصَّلاةُ الْمَكْتُوبَةُ إِلَى الصَّلاةِ الْمَكْتُوبَةِ الَّتِي بَعْدَهَا كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا» ، وَالْجُمُعَةُ إِلَى الْجُمُعَةِ، وَالشَّهْرُ إِلَى الشَّهْرِ، يَعْنِي شَهْرَ رَمَضَانَ، كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا، ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ: «إِلا مِنْ ثَلاثٍ» ، فَعَرَفْتُ بَعْدُ أَنَّ ذَلِكَ مِنْ أَمْرٍ حَدَثَ، قَالَ: «إِلا مِنَ الإِشْرَاكِ بِاللَّهِ، وَنَكْثِ الصَّفْقَةِ، وَتَرْكِ السُّنَّةِ» ، قَالَ: أَمَّا نَكْثُ الصَّفْقَةِ تُبَايِعُ رَجُلا بِيَمِينِكَ , ثُمَّ تُخَالِفُ إِلَيْهِ فَتُقَاتِلُهُ بِيَمِينِكَ، وَأَمَّا تَرْكُ السُّنَّةِ فَالْخُرُوجُ عَنِ الْجَمَاعَةِ.
أَخْرَجَهُ الإِمَامُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فِي السُّنَّةِ.
صحيح دون قوله «إلا من ثلاث..».
Ўн тўққизинчи ҳадис
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Фарз намоз ўзидан кейинги фарз намозгача ораларидагиларга каффорат, жума жумагача, ой ойгача – Рамазон ойини назарда тутяптилар – ораларидагиларга каффоратдир», дедилар. Ундан кейин: «Фақат уч нарса мустасно», дедилар. Билдимки, кейин нимадир бўлди. «Аллоҳга ширк келтириш, бай келишувини бузиш ва суннатни тарк қилиш», дедилар. Бай келишувини бузишга келсак, бир киши билан қўл бериб бай қилиб, кейин у билан уришиб, унга хилоф қилишинг(дир). Суннатни тарк қилиш эса жамоатдан ташқари чиқишдир».
«Фақат уч нарса мустасно...» деган еригача саҳиҳ.
20
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا حَضَرَهُ رَمَضَانُ , قَالَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ، مَاذَا تَسْتَقْبِلُونَ، وَمَاذَا يُسْتَقْبَلُ بِكُمْ؟» قَالَهَا ثَلاثًا، فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَحْيٌ أُنْزِلَ، أَوْ عَدُوٌّ حَضَرَ؟ فَقَالَ: «لا , وَلَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَغْفِرُ فِي أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ لِكُلِّ أَهْلِ الْقِبْلَةِ هَذِهِ» ، وَفِي نَاحِيَةِ الْقَوْمِ رَجُلٌ يَهُزُّ رَأْسَهُ، قَالَ: بَخٍ بَخٍ.
فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَأَنَّكَ ضَاقَ صَدْرُكَ مِمَّا سَمِعْتَ» ، قَالَ: لا، وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَلَكِنْ ذَكَرْتُ الْمُنَافِقِينَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْمُنَافِقَ كَافِرٌ، وَلَيْسَ لِلْكَافِرِ فِي ذَا شَيْءٌ».
إسناده ضعيف.
Йигирманчи ҳадис
Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Рамазон кирганда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Субҳоналлоҳ! Нимани кутиб оляпсизлару, сизларга нима кутиляпти?» деб уч марта айтдилар. Шунда Умар ибн Хаттоб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бирор ваҳий тушдими ё душман келиб қолдими?» дедилар. У зот: «Йўқ, балки Аллоҳ азза ва жалла Рамазон ойининг биринчи кечаси мана шу қибла аҳлининг ҳаммасини мағфират қилади», дедилар. Қавмнинг бир четида ўтирган бир киши бошини силкитганча: «Бай‑бай», деб қўйди. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам унга: «Гўё эшитганингдан юрагинг сиқилгандек‑а?» дедилар. У: «Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Аллоҳнинг Расули, бироқ мунофиқларни эслаб қолдим», деди. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Мунофиқ кофирдир, бунда кофирга ҳеч нима йўқ», дедилар».
Санади заиф ҳадис.
